Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Patron szkoły gen. Kazimierz Pułaski

Patron szkoły - Kazimierz Pułaski - największy bohater "obojga narodów"

 

 

Kazimierz Michał Wacław Wiktor Pułaski
urodził się 4 marca 1747 roku w Warce.

Był siódmym dzieckiem Józefa Pułaskiego i Marianny z rodu Zielińskich. Kształcił się w szkole organizowanej przez braci Teatynów. Do jego obowiązkowych przedmiotów nauczania należały m.in.: dialektyka, fizyka, logika, metafizyka i języki obce (łacina, francuski i niemiecki. Szkoła nie była dla niego przykrością, ale też za nią nie przepadał. Podczas wakacji ćwiczył jazdę konną, pływał w Pilicy i krążył wśród starych ruin w Warce.

W roku 1759, na weselu Joanny - swojej siostry, poznał Franciszkę Krasińska, starościankę nowomiejską (historycy uważają, że była jedyną prawdziwą miłością Kazimierza). Niestety miłość ta była niespełniona gdyż szesnastoletnia Franciszka wyszła za mąż za Księcia Kurlandii? Karola Krystiana Józefa.

W roku 1762, kilka miesięcy po swoim starszym bracie opuścił szkołę Teatynów i wstąpił do orszaku księcia Karola, który w tym czasie wyruszał w celu objęcia panowania nad księstwem kurlandzkim. Kazimierz przebywał wraz z księciem w Mitawie przez pół roku.

W styczniu 1763r. do Mitawy wjechały wojska rosyjskie. Po kilku miesiącach oblężenia zamku Rosjanie nadal nie szturmowali tylko szczelnie blokowali ks. Karola. Rozmowy między Repninem? przedstawicielem carycy Katarzyny II, a świtą Karola, w których na pewno brał udział Pułaski, nie przynosiły rezultatów. 15 lutego 1763r. Rosjanie wdarli się do zamku i "zarekwirowali" wszystkie srebra.

Żołnierze carycy, mimo dużej przewagi liczebnej nie atakowali Polaków. Znieważano Rzeczpospolitą licznymi pomówieniami. W wyniku nieustannych nacisków Moskwy, August III skapitulował i wezwał swego syna Karola do powrotu.

27 kwietnia 1763r. Polacy opuścili Mitawę.

Po pięciu latach, bogatych w wiele przygód dla naszego głównego bohatera, Kazimierz dotarł do małego miasteczka Bar, mieszczącego się na Podolu. W końcu lutego 1768 roku została utworzona Konfederacja Barska. W skład jej dowództwa wchodzili zaprzysiężeni członkowie ZAKONU KAWALERÓW KRZYŻA ŚWIĘTEGO. Do Konfederacji należeli też Józef Pułaski wraz z synami.

29.II.1768r. w klasztorze Karmelitów spisany został i zaprzysiężony akt konfederacji.

4.III.1768r. czyli w dniu 21 urodzin i imienin Kazimierza powołany został związek wojskowy konfederacji. Pułk wojsk konfederackich miał liczyć 13 chorągwi husarskich i 6 lekkich. Kazimierz z niespodziewaną organizacyjną przedsiębiorczością zaczął formować swój pułk.

7.III.1768r. Wydano manifest głoszący o wspólnocie słowiańskiej i wzywający do zrzucenia jarzma. Konfederaci namawiali wszystkich słowian do walki o wolność. Rosjanie zdenerwowani manifestem "Barzan" wysłali karną ekspedycję pod dowództwem gen. Piotra Kretecznikowa mającą na celu "zneutralizowanie" konfederatów.

20.IV.1768r. Kazimierz wraz ze swymi oddziałami starli się z dużą kolumną karabinierów rosyjskich. Potyczka ta zakończyła się zdumiewającym sukcesem Konfederatów. Jednym z ważniejszych okresów w życiu Kazimierza była obrona Berdyczowa. Podczas tego wydarzenia pokazał na co go stać. Gdy Rosjanie zapowiedzieli szturm na 31.V.1768 r., to tej właśnie nocy Kazimierz Pułaski wraz z 200 ochotnikami zaatakował baterie rosyjskie. Wśród rannych Rosjan znalazł się kuzyn głównodowodzącego - Michał Kretecznikow. Niestety, mimo kilku "rajdów nocnych" na nieprzyjaciela, Kazimierz wraz z obrońcami skapitulował. Wydarzyło się to 13.VI.1768r. W tydzień po kapitulacji Berdyczowa, wojska rosyjskie wspomagane przez oddziały królewskie (dowodzone przez Ksawerego Branickiego) zdobyły Bar. Lecz w maju tegoż samego roku kwatera główna Konfederacji Barskiej została przeniesiona do Winnic. 17.VII.1768r. Kazimierz zostaje zwolniony z niewoli, w którą został wzięty po wydarzeniach w Berdyczowie.

Przez kolejne dwa lata uczestniczył w wielu bitwach m.in.: nad Dniestrem, w Żwańcu i w Okopach Trójcy Świętej. Żołnierze opisywali go: - Postury niskiej, szczupły w sobie mowy prędkiej i chodu takiegoż. - Zabawy jego najmilsze, to ćwiczyć się w strzelaniu z ręcznej broni, pasować się z kim tęgim, na koniu.

Pierwszą poważną ranę odnosi w potyczce pod Grabiem 13.I.1770r.

Od lutego do marca stacjonuje w Nowotarszczyźnie, a później w Sądecczyźnie.

W połowie czerwca, będąc w Pryszowie (miejscowość na Słowacji) spotyka się z cesarzem austriackim Józefem II. W dniu 7 sierpnia spotyka się w Zborowie z Karolem Dumouriezem - nowo przybyłym emisariuszem rządu francuskiego. Po przedstawieniu planu strategicznego Kazimierz wyruszył wraz ze swymi oddziałami do Sącza.

1.IX.1770r., wiedząc że gen. Drewicz pozostawił maleńką garstkę moskali w Krakowie postanowili zaatakować stolicę Jagiellonów. Kazimierz ze swymi oddziałami lekkiej kawalerii dostał się pod Wawel i pokonali wojska królewskie, które przeszły później na stronę konfederatów. 5.IX.1770r. Kazimierz Pułaski otrzymał wiadomość, że gen. Drewicz postanowił wzbogacić się na okradzeniu klasztoru na Jasnej Górze.

8.IX.1770r. Konfederaci w sile 2,5 tys. żołnierzy stanęli pod bramą klasztoru, tymczasem w Częstochowie, z okazji rocznicy koronacji cudownego obrazu przebywał nuncjusz papieski Angelo Maria Durini. Przezorny przeor bał się Rosjan i nie chciał wpuścić Barzan za mury klasztorne. Na szczęście Pułaski i Walewicz (dowodzili wspólnie oddziałami konfederackimi) wpadli na genialny pomysł. Tak przechytrzyli wysłannika, że ten wydał nieoficjalne pozwolenie na wejście oddziałów wojskowych na teren zakonników. Od 11.IX.1770r. Kazimierz zaczął przygotowywać Jasną Górę do odparcia moskali. W trakcie przygotowań spotkał się w Lublińcu ze swoją pierwszą miłością - królewiczówną Franciszką Krasińską. Doradzała mu, aby spotkał się z Józefem Zaremba. Jako regimentarz najlepiej zorganizowanych Konfederatów Wielkopolski, dysponował on w tym czasie największą siłą wojskową.

Dnia 2.X tego roku spotkał się z Zarembą.

22.X.1770r. "Generalność" - główni dowódcy Konfederacji - podjęła decyzję o zdetronizowaniu Stanisława Augusta Poniatowskiego i ogłoszenie bezkrólewia.

31.XII.1770r. Rosjanie wspomagani przez pruską artylerię zaatakowali Jasną Górę

4.I.1771r. Kazimierz Pułaski organizuje wypad z twierdzy jasnogórskiej, niszcząc częściowo baterie nieprzyjaciela.

8.I.1771r. Drewicz symulując odwrót wojsk przygotowywał szturm generalny. Dnia następnego o godzinie drugiej nad ranem Rosjanie zaatakowali, Kazimierz bez problemu rozbija szturm moskali, nie ponosząc prawie żadnych strat w ludziach. Tydzień później Drewicz ucieka już naprawdę.

2.II.1771r. (w dniu Matki Boskiej Gromnicznej) najbardziej ofiarni obrońcy klasztoru, m.in.: Kazimierz Pułaski, zostali odznaczeni Krzyżem Konfederatów Barskich.

30.V.1771r. Kazimierz wraz z 2,5 tys. kawalerzystami stanął pod Zamościem.

Po krótkich pertraktacjach Pułaski wraz z marszałkami: Filipem Radzimińskim i Tadeuszem Przyłuskim przekonali przedstawicieli Zamościa - Dzierżanowskiego, Wyszyńskiego, Zakrzewskiego i Lipskiego do przyłączenia się do Konfederacji. Pozostał problem oficerów znajdujących się w mieście, ponieważ uroczyście zaprzysięgli neutralność wojskową. Kazimierzowi udało się jednak przekonać gen. Kwaśniewskiego wraz z podwładnymi do przystąpienia do Barzan. W końcu czerwca Drewicz znów oblegał twierdzę jasnogórską, tylko że tym razem pomagały mu oddziały polskie pod dowództwem Ksawerego Branickiego. Mimo pertraktacji do porozumienia między Konfederatami a żołnierzami króla i carycy nie doszło.

15.VII.1771r. Kazimierz został przez "Generalność" mianowany komendantem Jasnej Góry. Realizując polecenie "samej góry" Pułaski wraz z kawalerią, artylerią i piechotą opuścił Częstochowę19.VIII.1771r.

20.X.1771r. wraz ze swymi oddziałami wyrusza na Warszawę. Niestety wyprawa ta kończy się klęską wojsk konfederackich.

Powodem, który zmusił Kazimierza do tułaczki po świecie było porwanie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego zorganizowane przez Stanisława Strawińskiego.

3.XI.1771r. w Warszawie na wóz królewski napadło 26 "konfederatów" pod wodzą Jana Kużmy i Walentego Łukawskiego.

Dnia 4.XII.1771r. "Generalność" chciała poświęcić Kazimierza w celu oczyszczenia imienia Konfederacji.

12.VII.1772r. wysyła z Frankfurtu list z prośbąo azyl do ministra spraw zagranicznych Francji, księcia de Auquillona. W oczekiwaniu na odpowiedź przeniósł się do Drezna. Pod różnymi przydomkami podróżował po całej Polsce.

W marcu 1773r. przybywa do Paryża. Parę miesięcy póĽniej powraca do Drezna aby brać udział w procesie uczestników zamachu na Stanisława Augusta. Proces zaczyna się 7.VI.1773 r. a kończy się28.VIII.1773r. zaocznym skazaniem Pułaskiego na śmierć przez ścięcie.

W marcu 1774r. opuszcza Paryż i wyrusza wraz z przyjaciółmi do Turcji, na wojnę z Rosją. 12.IVodpływa z Wenecji do Rakuzy aby dostać się do oddziałów tureckich walczących z Rosjanami nad Dunajem. Około 15 października po nieudanej wyprawie do Turcji, powraca do Francji i zamieszkuje w Marsylii.

Rok 1775 to chyba najcięższy okres w życiu Kazimierza. Żyje z zapomóg a w październiku trafia do więzienia za długi. Pomagają mu przyjaciele i zaczyna powoli wychodzić z "dołka".

Po wyjściu z więzienia zaprzyjażnia się z Klaudiuszem de Rulhiere - literatem zajmującym się polityką. To właśnie on był pośrednikiem w spotkaniu z Benjaminem Franklinem.

26.VII.1776r. Pułaski zaoferował swoje doświadczenie wojskowe Silasowi Dean'owi służącemu w armii amerykańskiej.

W sierpniu 1776r. zwraca się do sejmu w Warszawie o pozwolenie na powrót do kraju, ale nie otrzymuje odpowiedzi. Wkrótce potem Kazimierz spotkał się z Franklinem. Wynikiem tej znajomości był list polecający Pułaskiego do głównodowodzącego siłami amerykańskimi - George'a Washingtona.

Od początku czerwca 1777r. Kazimierz wraz z listem czekał w Nantes na okręt, który miał go zawieść do Ameryki.

   W nocy z 5 na 6.VI.1777r. wyruszył okręt "Massachusetts", na którego pokładzie znajdował się Pułaski.

   Po 48 dniach podróży (23.VII.) statek wraz z Kazimierzem dotarł bezpiecznie do portu Marblehead koło Bostonu.

   26.VII.1777r. spotkał się z gen. Heath'em. Kilka dni później, omijając Nowy Jork oblegany przez Anglików, spotkał się z Washingtonem w jego kwaterze głównej, mieszczącej się w Neshominy Falls, w Pensylwanii.

   24.VII.1777r. godząc się na prośbę Washingtona, przedstawił swe propozycje w Kongresie.

   Jego pierwsze starcie - na drugiej świata połowie - odbyło się 11.IX.1777r. nad rzeką Brandywine omiędzy Chester a Philadelphią. Wykazał się wtedy olbrzymią trzeźwością umysłu i dużą pomysłowością. 15.IX.1777r. Kongres mianował Pułaskiego generałem. Brygady amerykańskich lekkich dragonów. 3.X Pułaski znów wykazał się swym zmysłem strategicznym, tym razem pod Germantown. Podczas nocnego patrolu Kazimierz natknął się na przednią straż Anglików, w celu uniknięcia poważnych strat w ludziach obozujacych w Germantown kazał swym żołnierzom pozorować kontratak na nieprzyjaciela a sam udał się do Washingtona aby poinformować go o zaistniałej sytuacji. Zarządzono alarm a oddziały kawalerii dowodzone przez Pułaskiego odparły Anglików. Do kolejnej bitwy doszło pod Haddonsfield 4.III.1778r. Tym razem Pułaski był wspomagany przez oddziały generała Wayne'a. Kazimierz rzucił się na Anglików z taką furią, że zabito pod nim konia. Amerykanie uważali taki czyn za niepotrzebna brawurę i ryzyko. Pułaski mając złe stosunki ze swymi podkomendnymi złożył dymisję ze stanowiska generalnego inspektora kawalerii. Nie oznaczało to końca kariery naszego bohatera, 19.III. przedłożył on Kongresowi projekt utworzenia własnej jednostki wojskowej - póĽniejszego Legionu Pułaskiego. Kongres zezwolił na utworzenie samodzielnego korpusu wojskowego i przeznaczył na niego 105 tys. dolarów.

   18.V.1778r. Legion otrzymuje karmazynowy sztandar, na którym widnieje napis US i "Unitas Virtus Fortior" a na drugiej stronie oko opatrzności opatrzone 13 gwiazdami i napis "Non Alius Regit".

   Pięć miesięcy trwały przygotowania Legionu w Baltimore, aż wreszcie 15.IX.1778r. Pułaski przesłał Washingtonowi raport o gotowości Legionu do walki.

   8.X. legioniści przybyli do Egg Harbor - bazy morskiej Amerykanów. W nocy z 14 na 15 października na wysepce Osborne wylądował desant w sile 400 Anglików i zaatakował z zaskoczenia uśpionych żołnierzy. Zginęło wtedy ok. 30 ludzi. Kongres przestał ufać Legionowi gdyż ten przegrał potyczkę przez zdrajcę, niejakiego Gustawa Julieta. Wysłał więc Pułaskiego do Sussex Court House a następnie do Minisink z zadaniem prowadzenia akcji zbrojnej przeciw Indianom. Kazimierz nie mógł tego zrobić, gdyż Indianie byli w takiej samej sytuacji jak Polacy. To było powodem złożenia rezygnacji w dniu 15.XI.1778r.

   Kazimierz był człowiekiem o zmiennym charakterze, więc w styczniu 1779r., będąc w Philadelphi wycofał dymisję. 2.II.1779r. dostał rozkaz wymarszu do Południowej Karoliny. Wymarsz jednak opóĽniał się przez kontrolerów finansowych wysłanych przez Kongres. Pułaski niecierpliwił się z dnia na dzień. Wreszcie 28.III.1779r. Kazimierz wraz z Legionem wyruszył do Karoliny. 9.V. Pułaski dotarł do Charleston.

   Gdy dowiedział się, że gubernator chce kapitulować zerwał pertraktacje i zapowiedział, że będzie bronił miasta na swoją odpowiedzialność. I tak, też się stało. Anglicy mówili, że w pułapkę wprowadził ich "Polaskey" - dowódca najlepszej partyzanckiej kawalerii jaką kiedykolwiek widziano. Legion zmusił "Angoli" do ucieczki za rzekę Ashley.

   8.IX. hrabia deEstaing wraz z Rutledgem i Lincolnem zaprojektowali atak na Savannah.

   Od 5.X. zaczęło się bombardowanie twierdzy i miasta. 9.IX. zaatakowano. Niestety całe planowanie poszło na marne gdyż Anglicy zapoznali się z planem ataku Amerykanów. Pułaski nie mając wiele czasu do namysłu rozkazał szturm Legionistom. Najpierw zastrzelono jego konia a póĽniej zraniono go w nogę, jak się póĽniej okazało śmiertelnie.

   Kazimierz Pułaski zmarł na statku "Wasp" 11.X.1779r. Do dziś nie wiadomo gdzie spoczywają jego zwłoki. Najbardziej prawdopodobne jest to, że jego ciało zostało wrzucone do morza.

   Szablę Pułaskiego otrzymał Washington. 29.XI.1779r. Kongres uchwalił wzniesienie pomnika w Savannah ku czci "bohaterskiego Polaka". Kamień węgielny położono w 1825r. a uroczyste odsłonięcie pomnika nastąpiło w 1855r.

   Wybudowano jeszcze wiele innych pomników m.in.: w 1867r. umieszczono jego popiersie na Kapitolu a w 1910r. odsłonięto jego konny pomnik na jednym z głównych placów w Washingtonie. Jego posągi można znaleźć jeszcze w: Utica, Nilwantee, Stevens Point, Baltimore i Detroit.

   Imieniem Pułaskiego nazwano w USA ponad 200 miejscowości, liczne parki, ulice, mosty, autostrady, szkoły, okręty oraz Stanowe jednostki administracyjne.

   11.X. obchodzony jest jako "Pulaski day". W najserdeczniejszych słowach wypowiadali się o nim wszyscy kolejni prezydenci USA, szczególnie zwracali na niego uwagę Taft, Hoover, Roosevelt, Kennedy i Carter.